Bij de kale thuis maar even mijn verhaal van deze week geschreven. Morgen zal mijn vrouwtje wel uitrusten van hun vakantie in Disneyland Parijs. Ja, vrouwtje, baasje en Daniël zijn op reis en Mikal en ik mochten weer naar die kale en z'n vrouw, vinden we niet erg hoor, we worden daar goed verzorgd en vertroeteld.

Maar nu eerst even over wat de mensen dan "de kerst" noemen. Op de eerste kerstdag kwamen de ouders en broer Jurrie van baasje op visite, erg gezellig. Op de tweede kerstdag gingen we naar Nieuw Buinen. Zetten ze 's avonds de hele kamer op z'n kop. De tafel die bij de keuken stond ging naar de voorkamer en het tafeltje voor ging richting keuken, wat een toestand. Vervolgens maakten ze in kleine pannetjes lekkere hapjes klaar, dat rook erg lekker maar het ging allemaal aan onze neus voorbij. Wij kregen zoals gewoonlijk de droge brokjes.

Op tijd ging iedereen al naar bed. Na een paar uren schrokken we al weer wakker, baasje was al beneden koffie aan het drinken. Een uur later, het was toen nog maar 2 uur, kwam de rest ook naar beneden en een half uur later vetrokken vrouwtje, baasje en Daniël naar Parijs.

De dag na kerst, sommigen noemen dat wel de derde kerstdag, maar het was natuurlijk gewoon donderdag, was het tijd voor onze eerste grote wandeling. Via de buurt waar de kale in z'n kinderjaren gewoond heeft gingen we naar het winkelcentrum van Stadskanaal om daarna langs dat lange kanaal terug te gaan naar Nieuw Buinen. Thuis gekomen werd ik direct opgesloten in de bench en Mikal moest in de mand. Moesten ze boodschappen doen!

Ze kwamen echter met een verrassing thuis. Een piepbal en een rood-wit flos touw, daar heb ik me later prima mee vermaakt. Mogen het helaas niet mee naar huis nemen, het is speelgoed voor bij de kale thuis.

Vrijdag 's morgens was erg saai. De kale was de krant aan het lezen en z'n vrouw aan het werk. 's Middags weer een leuke wandeling gemaakt. Via de Glaslaan naar het kanaal waar een hoog gebouw stond. Een watertoren noemde de kale dat maar dat vindt ik wel vreemd, heb in die toren geen water gezien. Toen langs het kanaal waar ik halverwege bij een bakkerswinkel erg bang was voor een ronddraaiend reclamebord. Even later gingen we de brug over en weer richting Nieuw Buinen. Dacht ik nog dat we een gezellige avond kregen, werden we weer opgesloten in de bijkeuken. Gingen zij uit eten bij Chinees "de Nieuwe Ster" met Ronald en Richard en wij kregen dus weer droge brokjes. Gelukkig waren ze er niet zo laat weer anders was onze hele avond verpest.

Zaterdag was erg leuk. Eerst lekker uitslapen en 's middags met de kale naar het winkelcentrum van Stadskanaal. Er was ook een markt en dus heel veel mensen en tassen waar ik in wilde kijken en overal lekkere geurtjes. Ook waren er veel kindertjes die mij aaiden en een paar dames vonden dat ik mooie krullen had. Terug naar huis lagen er nog veel plakken brood ergens in de bosjes. Nog voordat die kale het doorhad had ik al een bek vol te pakken en was ik al druk aan het smikkelen. Pakte hij bijna alles weer af.

Toen was het al weer zondag. Na een helaas niet al te lange wandeling na het eten vertrokken we tegen 4 uur richting huis. Vrouwtje, baasje en Daniël kwamen die nacht thuis. Tegen een uur of één hoorde ik Mikal al blaffen en wist ik dat het zo ver was. Eindelijk waren ze weer thuis. Maar helaas kon er geen knuffel van af. De koffers rolden de bijkeuken door zo naar boven en even later was het weer stil in huis. Iedereen lag al te slapen.

De volgende ochtend heb ik dus maar op tijd laten horen dat ik er ook nog ben. Kwam die kale weer de bijkeuken in om met ons te lopen. Dat was ook wel leuk natuurlijk, maar eigenlijk was dat niet de bedoeling. Gelukkig waren baasje en vrouwtje na de wandeling ook uit bed en kon ik ze als nog even lekker schoonlikken. De oppas ging die ochtend al vroeg weer naar huis en ik was weer alleen bij baasje, vrouwtje en Daniël.

Maar er stond die dag nog meer op het programma. Tegen een uur of vier kwam de familie van baasje en weet je wat ze 's avonds met zijn allen gingen doen... ze gingen weer eten maken in die kleine pannetjes, en weer kon er geen hapje voor ons van af. Mikal en ik werden afgescheept met droge broodjes. Niet dat het mij die avond veel kon schelen. Het liefst lag ik onder de tafel dicht tegen vrouwtje of baasje aan. Al dat geknal buiten vond ik maar niets. Moest ik ook nog met baasje naar buiten om een plas te doen. Nou, vergeet het maar hoor. Al dat geknal, dan ga ik niet plassen hoor. Gelukkig mocht ik van baasje achterthuis op het grasveld nog even een plas doen. Dat lukte gelukkig nog wel.

En nu moest ik er maar eens een eind aan maken. De log is wel hééééél erg lang geworden en eigenlijk ben ik moe. Ik heb vannacht met al dat geknal zo slecht geslapen, dat moet ik nu wel even weer inhalen. Welterusten iedereen.

IMG 4156