Nou, ik mag ook nog even achter de computer om mijn stukje te schrijven. Mijn vrouwtje is de laatste tijd maar druk met die computer. Allemaal sites waar ze zelf af en toe ook een stukje schrijft. Ze vind het zelf wel leuk denk ik, maar ik iets minder. Ben ik steeds maar alleen met Mikal, maar met Mikal kan ik ook heel goed spelen hoor. En zoals je op de foto kunt zien passen we ook nog samen onder een stoel.

Mijn vrouwtje was blij met mij vanmorgen! Ik heb even echt fotomodel gespeeld en het resultaat mag er zijn als ik zo naar die foto kijk. Hij is erg mooi geworden. Vrouwtje had ook een stokje hoor die ik wel graag wilde hebben, maar dan moest ik eerst goed naar haar luisteren zodat zij die mooie foto's kon maken. Daarna mocht ik dat stokje heerlijk verslinden. Misschien moet ik vaker naar haar luisteren als ze foto's wil maken, krijg ik nog eens wat lekkers.

Een nieuw jaar, een nieuw dagboek en heel veel te vertellen over de afgelopen week. Wat ik allemaal wel heb meegemaakt. Je zou er haast moe van worden. Nou ja, dat ben ik ook wel een beetje hoor. Kijk maar naar de foto. Ik wist dat vrouwtje aan het foto's maken was en meestal doe ik dan van alles om haar te pesten, maar daar had ik vandaag even geen zin in. Ik ben maar lekker gaan liggen slapen.

Moest ik ineens op zondag al poseren voor een foto in mijn dagboek en daarna moest ik ook al mijn stukje gaan schrijven. Mijn vrouwtje wilde graag een foto van mij maken bij de kerstboom, maar ik heb zo lopen donderen dat haar dat niet gelukt is. De foto die er nu staat is genomen toen ik net wakker werd. Ik heb vanmorgen even lekker liggen slapen in het mandje van Mikal en daarvan heeft mijn vrouwtje stiekem een foto gemaakt. Gemeen hè.

Daar ben ik weer, en ik heb goed nieuws. Zoals je op de foto hierboven kunt zien ben ik dikke vriendjes geworden met Mikal. Mijn vrouwtje denkt dat dit komt omdat ik nu net zo groot ben als Murphy, het vorige vriendje van Mikal. Maar, hoe het komt kan mij niet zoveel schelen. Wat ik leuker vind is dat we samen nu heerlijk kunnen spelen. 

Alweer een erg leuke week heb ik achter de rug, hoewel ik ook ziek ben geweest. Volgens mijn vrouwtje is dat mijn eigen schuld. Ze zegt dat dat komt omdat ik af en toe buiten van alles op vreet. Ja, er ligt buiten ook zoveel lekkers op de grond, dat moet ik dan toch gewoon even opeten.

Vorige week dinsdag kwam er weer een hele familie op visite. Dat begon overdag al, maar 's avonds kwamen er nog meer mensen. Daniël moest ook weer zingen en er kwamen weer een heleboel cadeaus. Ik moest even vertellen dat Ronald mij heel lief heeft geaaid. Maar die kale meneer weet precies waar hij moet kriebelen. Dat is zo lekker als hij mij kriebelt.

Hihi, wat vinden jullie van de foto hieronder? Ik vind hem wel grappig. Hij is gisteren genomen. Ik geef Mikal hier even een kusje. Dat vind hij de laatste tijd ook nog best leuk. Ik kan het steeds beter met Mikal vinden. Soms spelen we ook samen met de bal. Dan heeft hij de bal in zijn bek en probeer ik hem er uit te halen. Dat lukt vaak ook nog. Soms spelen we ook samen met het touw. Hij aan de ene kant trekken en ik aan de andere, hoewel dat deze week niet al te plezierig was. Ik ben een aantal tandjes kwijt geraakt. Ze komen wel weer terug hoor. Ik ben aan het wisselen.

Ik kom net weer thuis van een heerlijke wandeling en mag nu even mijn dagboek bijwerken van mijn vrouwtje. Eigenlijk wil ik liever slapen, want ik ben best moe geworden. We hebben een hele lange wandeling gemaakt. Gister zijn we die route voor het eerst gaan lopen. We moeten dan de grote weg over en dan komen we in een natuurgebied dat het Curringerveld heet. Daar lopen we dan langs de hooikiep. Het is erg mooi in dat gebied en het ruikt er ook zo lekker. De paden zijn op sommige plekken ook erg leuk. Dan heb je in het midden een strookje gras en aan beide kanten een pad. Mikal loopt dan over het pad wat droog is, maar ik loop veel liever aan de andere kant. Dwars door de plassen en de modder. Je krijgt er wel vieze pootjes van, maar dat maakt mijn vrouwtje thuis wel weer schoon.

Daar ben ik dan weer. Al weer een week voorbij. Wat gaat dat snel zeg. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik mijn vorige verhaaltje heb geschreven. Maar, ik heb deze week weer eens genoeg mee gemaakt om over te vertellen, dus ga er maar weer lekker voor zitten.

Jeetje wat is het vandaag en gisteren een vies weertje zeg. Om moe van te worden. Nou ja, zoals je op de foto kunt zien ben ik een beetje moe. Lig heerlijk in mijn bench te slapen. Wat moet je met dit vieze weer ook anders doen. Mijn vrouwtje en baasje plagen doe ik al genoeg en daar word je op een gegeven moment ook flauw van en dus gaan we maar lekker slapen.
Afgelopen week stond weer eens in het teken van verandering van voer. In het voer dat ik kreeg zat volgens mijn vrouwtje te veel zout en dat is niet zo goed voor mijn nieren. Nu krijg ik dus langzamerhand weer ander voer en dat is ook erg lekker. Ik mag hier ook veel meer van hebben. Mijn bakje komt nu dus lekker vol te zitten.

Nu mag ik weer een verhaaltje vertellen over wat ik weer allemaal heb beleefd. Moet ik wel even goed nadenken, want volgens mij was het een erg rustig weekje. Van maandag tot donderdag heb ik ieder geval niet heel veel beleefd. Vrijdag wel. Toen ben ik namelijk heeeeeeeeeeeeeeeeel lang alleen geweest met Mikal. Mijn vrouwtje en baasje moesten naar de crematie van een oude man die ik nooit heb gekend. Mijn vrouwtje denkt dat die oude man mij wel aardig gevonden zou hebben. Nou ja, jammer dan ik zal hem nooit ontmoeten.

Daar ben ik dan weer even. Wat vind je van de foto hierboven? Eén van mijn favoriete speelgoedjes. Ik kan er heerlijk mee schudden en gek doen. Als we naar de cursus gaan dan neemt mijn vrouwtje vaak ook dit speelgoedje mee. Af en toe mogen we daar dan ook mee spelen. Over de cursus gesproken, ik heb afgelopen zaterdag weer goed mijn best gedaan. Ondanks dat mijn vrouwtje lang niet zo'n lekkere beloning mee had genomen. Die extra lekkere dingen neemt ze niet meer mee, omdat ik dan bijna haar vingers er bij op eet. Tja, die stukjes worst zijn ook zoooooo lekker. Maar nu krijg ik stukjes frolic en die zijn ook wel lekker, maar niet zo dat ik mijn vrouwtje haar vingers er ook bij op moet eten.

Nou, ik mag nog snel even wat in mijn dagboek schrijven voordat mijn vrouwtje weer aan het werk moet. Ze moet weer een heleboel mensen bellen en vervelende vragen stellen. Dat schijnt haar werk te zijn. Het lijkt mij maar niks, maar ja, ieder zijn ding.
Heb je de foto hierboven gezien? Vrouwtje wou vandaag een foto hebben van mij in de bench. Had ze dat nou even wat eerder gezegd, dan had ik niet zo'n zootje van de bench gemaakt. Eigenlijk valt het nog wel mee met de zooi. Soms maak ik er nog een grotere bende van. Dan heb ik kranten in de bench liggen en daar maak ik allemaal confetti van. Leuk is dat, dat geluid is zoooo grappig. Mijn vrouwtje vindt het geloof ik niet zo grappig. Ze ruimt het altijd gelijk op en nu krijg ik overdag al niet eens meer kranten in de bench. Alleen 's nachts nog. Dan kan ik daar op poepen en het daarna zelf op eten. Dat vindt mijn vrouwtje ook al niet goed, maar zo houd ik de bench wel schoon!

Ik ben mee geweest om Daniël van school te halen. Leuk is dat hoor. Alle kinderen willen mij wel even aaien en ook de papa's en de mama's die staan te wachten vinden mij wel lief.
Op de foto hier boven staat wel de datum van vandaag, maar eigenlijk heeft mijn vrouwtje hem zaterdag al gemaakt. Met haar mobiele telefoon. Iedere keer als ze een foto van mij met de echte fotocamera wil maken, kom ik in het koortje bijten dat aan de camera hangt. Dat wil mijn vrouwtje niet, maar ja, als dat koortje daar aan haar hand bungelt, moet ik er gewoon in happen. Toen heeft ze stiekem een foto met de mobiele telefoon gemaakt. Ik vind hem eigenlijk best leuk. Alweer samen met Mikal. Ja, hij begint mij denk ik wat liever te vinden. Af en toe mag ik bij hem blijven liggen.

Eindelijk eens een foto met mijn grote vriend Mikal. Hoewel Mikal daar zelf anders over denkt. Wat ik ook doe om hem te paaien, Mikal blijft maar tegen mij grommen. Soms ga ik voor zijn mandje op de rug liggen en soms slik ik zijn hele bek schoon, maar niks helpt. Mijn vrouwtje zegt dat ik te druk doe tegen Mikal en dat hij dat niet leuk vind. Nou, zo druk ben ik ook niet hoor. De bal die Mikal in zijn bek heeft wil ik graag hebben, maar hij schijnt van Mikal te zijn. Als mijn vrouwtje hem weg gooit, dan gaan we er met zijn tweetjes achter aan, maar Mikal wint altijd en dan brengt hij de bal terug naar ons vrouwtje, hoewel ik hem wel probeer af te pakken, wat mij nog nooit is gelukt.

Vorige week heb ik toch zoiets raars mee gemaakt. Er kwam ineens water uit de lucht vallen. Ik heb geprobeerd om het met mijn bek op te vangen, maar dat wou niet zo goed. Toen ben ik er maar met mijn pootjes naar gaan slaan, maar daar trok dat water zich ook niets van aan. Mijn vrouwtje zegt dat het regen is en dat ik daar in dit land nog wel vaker mee te maken krijg. Nou, ze had nog gelijk ook. Van die regen kwam hier vandaag wel heel veel naar beneden. Bijna iedere keer als ik even in de tuin ging werd ik natgedruppeld door die rare regen.

Afgelopen week heb ik weer nieuwe mensen leren kennen en ik ben de buurt maar eens gaan verkennen. Ook heb ik even mijn papa en mama weer terug gezien, al was het maar heel eventjes. Omdat ik nog steeds een beetje dunne ontlasting heb is mijn vrouwtje met mij naar de fokker geweest. Van hem kreeg ik een pasta in mijn bekje en een lekker ruikend poeder voor over mijn eten. Mijn ontlasting zou daar beter van moeten worden, maar dat doet het niet. Mijn vrouwtje denkt dat dunne poep een beetje bij mij hoort. Ik ben verder erg vrolijk en groei lekker door.

Is het al weer een week geleden dat mijn vorige berichtje is geplaatst? Jeetje, wat gaat dat snel zeg. Afgelopen week heb ik ook weer ontzettend veel mee gemaakt. Zo ben ik al twee keer bij de dierenarts in Marum geweest. Mijn poep is volgens mijn vrouwtje veel te dun. De eerste keer kregen we een wormkuur mee terug naar huis en de tweede keer kreeg ik van de dierenarts een prikje. Dat deed pijn zeg. Voor straf heb ik maar even op het koord gekauwd waarmee de dokter naar mijn buikje ging luisteren. Dat mocht niet, maar ik deed het lekker toch. Het gaat nu wat beter volgens mijn vrouwtje, maar het is nog steeds niet helemaal goed. Mijn vrouwtje en de dokter denken dat het komt omdat ik buiten alles probeer op te eten wat ik in mijn mondje kan krijgen. Dat doe ik dan ook steeds minder vaak.

Vandaag ben ik precies acht weekjes jong. Ik ben nu al een paar daagjes bij mijn nieuwe familie en dat bevalt mij prima. Ik heb het hier erg naar mijn zin. Ik hou wel heel goed mijn vrouwtje in de gaten. Waar zij is, daar ben ik ook in de buurt.
Dit weekend heb ik de tuin eens even flink ontdekt. Het was er dan ook lekker weer voor. Ik heb een groot grasveld tot mijn beschikking, waar ik heerlijk kan rennen en spelen. Ook zijn er genoeg plantjes waar ik even mijn tandjes in kan zetten, maar steeds als ik dat doe roept mijn vrouwtje: "Laban, nee." Zou het dan niet mogen? Ik probeer het toch steeds maar weer en dan haalt vrouwtje mij soms zo maar bij de plantjes weg. Ook als ik baasje ga helpen om het onkruid tussen de stenen weg te halen haalt mijn vrouwtje mij daar bij weg. Dan krijg ik een touw, daar mag ik wel op bijten. Dat is ook leuk hoor.

Hier ben ik dan in het mijn nieuwe huis. Ik lig hier heerlijk in mijn mandje. Deze staat nu nog in de bench, maar straks zal ik zeker weten te groot worden voor dat mandje, maar dan mag ik gewoon op een kleed in de bench liggen. Donderdagavond 7 september heeft de familie mij opgehaald. Op de terugreis zat ik bij mijn vrouwtje op schoot. Ik vond het eerst wel een beetje eng, maar later heb ik toch ook een beetje uit het raam gekeken. Bij huis maakte ik kennis met Mikal. Wat een vreemde hond is dat zeg. Die is een beetje bang van mij. Nou, ik heb hem al een paar keer een kusje gegeven, dus dat gaat wel goed komen tussen ons.

Hoi, mijn naam is Laban. Dat is het herbreeuwse woord voor De Witte, of De Blonde. En zo je op de foto wel kunt zien, past die naam heel erg goed bij mij. De foto is gemaakt op de dag dat mijn vrouwtje en mijn baasje mij kwamen bekijken terwijl ik nog heerlijk bij mijn vier broertjes en drie zusjes was. Elke week mag ik hier van mijn vrouwtje een foto van mijzelf neerzetten en een verhaaltje wat ik in die week allemaal weer heb beleefd. Zo kan iedereen die dat leuk vind zien hoe ik groei en wat ik allemaal beleef.

laban1