Alweer een blog op de dinsdagmorgen. Het bevalt mij wel om op dinsdagmorgen, vlak voordat ik moet werken, mijn blog even bij te werken. Ik ga mijn blogdag dus maar verhuizen naar de dinsdag.
Wat hebben we vorige week allemaal weer beleefd. Het was een week vol tegenstrijdige berichten. Papa wel naar huis, papa niet naar huis en toen... ineens weer wel. Maandagmiddag kregen we het bericht te horen dat papa op donderdag naar huis zou mogen. Wij allemaal heel blij, en papa natuurlijk helemaal. Woensdag hadden papa, mama en Ronald een gesprek met een arts en... toen werd gezegd dat hij helemaal niet naar huis mocht, omdat ze eerst de wond wilden sluiten. Dat was wel even een domper voor papa. Hij had zich er behoorlijk op verheugd. En toen, op donderdagmorgen werd mama gebeld dat ze papa mochten ophalen... Vreemd gedoe daar in het UMCG. De onderlinge communicatie is daar niet helemaal goed geloof ik.

Afgelopen weekend heeft papa dus heerlijk thuis kunnen genieten. Gisteren hebben ze hem weer naar het ziekenhuis gebracht, zoals de afspraak was. Als het goed is wordt hij komende woensdag (morgen dus al) weer geopereerd en dan gaan ze de wond sluiten. Daarna moet hij nog vijf dagen in het ziekenhuis blijven voordat hij naar huis mag. Tenminste... onder voorbehoud zeg ik maar, want in het UMCG weet je het maar nooit!
Eenmaal thuis is papa er nog lang niet. Hij mag zijn voet sowieso drie maanden lang niet belasten. Pas daarna mag hij aan zijn revalidatie beginnen. Nog een lange weg te gaan dus, maar we zijn blij dat het in zijn hoofd ondertussen een stuk beter gaat!

Wat heb ik vorige week allemaal gedaan. Een lekker druk weekje gehad. Vier keer aan het werk geweest en als ik niet aan het werk was, was ik regelmatig in de tuin aan het werk. Ik merk nog steeds dat de chemo's van (ondertussen al weer) vijf jaar geleden hun tol hebben geƫist in mijn energieniveau. Gelukkig ben ik sinds de training "Minder moe" van het Helen Dowling instituut niet meer zo extreem moe, maar die extreme vermoeidheid kan me nog wel eens overvallen als ik te lang in de tuin werk. Ik moet dan toch duidelijker naar mijn grenzen leren luisteren, want vrijdagmiddag ben ik toch maar even flink ingestort op de bank. Tjeetje, wat was ik moe. Zaterdag ook nog, maar toch nog wel even een uurtje in de tuin gewerkt. Dat had ik beter niet kunnen doen. Zaterdagavond ook maar weer op tijd naar bed gegaan. En doordat de klok een uurtje vooruit moest, leek het nog niet eens zo vroeg! Smile

Verder is er vorige week niet zo heel veel bijzonders gebeurd. Ik heb dit keer dan ook geen foto of filmpje aan het eind van de blog. Ik wens iedereen gewoon een hele zonnige dag. Die zon... ik vind het heerlijk! Die mag van mij nog vele dagen schijnen... mits er dan ook nog wat overblijft voor de zomer. We hebben de laatste jaren al vaak genoeg mooie lentes en slechte zomers gehad. Dan heb ik het toch liever andersom. Maar, voorlopig geniet ik nog even van het heerlijke weer. 

Add comment