De dinsdagmorgen is al bijna weer voorbij. Ik heb deze week heerlijk een weekje vakantie van mijn werk, maar dat betekend natuurlijk niet dat er geen blog moet komen. Tijd om weer een blog te schrijven over vorige week.

Vorige week nog wel druk aan het werk geweest voor TNS-Nipo. Vijf shifts had ik die week staan, en dat betekent dus dat ik elke dag of de ochtend, of in de middag moest werken. Voor de rest stonden er geen andere afspraken in de agenda. Ik heb dus een lekker rustig weekje gehad. Als ik niet aan het werk was, heb ik veel zitten lezen en borduren. Het borduurwerk is weer een stukje verder gekomen. Op het moment ligt het borduurwerk even in de kast, want ik heb het even te druk met iets anders, maar daarover later in dit blog nog wel meer.

Zoals ik al schreef was het een lekker rustige week. Het weekend was daarentegen wel behoorlijk druk. Zaterdagochtend zijn we gewoon thuis geweest. De wasmachine en de droger nog even aan gehad en ondertussen de koffer ingepakt. Na het broodje eten zijn we richting mijn ouders gereden. Zij waren afgelopen zaterdag 40 jaar getrouwd! In eerste instantie wilden ze met de kinderen uit eten gaan, maar aangezien papa zijn been nog steeds hoog moet houden, gaat dat niet zo gemakkelijk. Daarom werd het 40-jarig huwelijksfeest gewoon thuis gevierd, en wie langs wilde komen, die kwam maar langs
Het was een hele gezellige en drukke dag. Mijn oom, tante en twee nichtjes uit Damwoude waren er en ook papa en mama's buren kwamen nog even langs met de kinderen. Tegen vijf uur hebben Marinus en Ronald heel veel Chinees eten gehaald en hebben we een soort van "lopend buffet" in huis gecreëerd.
Na het eten en de afwas liep het huis langzaam weer leeg en tegen negen uur waren wij alleen nog bij papa en mama.

Zondag weer een feestje, dit keer in de middag bij mijn schoonmoeder. Ze was een week eerder jarig geweest, en dat werd ook dit weekend gevierd. Om het op de dag zelf te vieren kon ze niet aan, want exact op die dag is was het een jaar geleden dat we te horen kregen dat pa niet te genezen was. Dat zijn van die datums die je altijd bij blijven. Ik heb dat zelf nog steeds met mijn eigen ziekte. 3 januari: diagnose, 25 januari: eerste chemokuur, 10 mei: laatste chemokuur. De data waarop ik de andere chemokuren kreeg zijn ondertussen al wat weggezakt, maar deze drie data blijven me toch een beetje bij.
Maar goed, ik dwaal af. We hadden het over afgelopen zondag. De verjaardag van ma. We hebben een hele gezellige middag gehad. Het gaat goed met mijn schoonmoeder. Ze onderneemt van alles en staat nog steeds volop in het leven. Natuurlijk mist ze pa nog steeds, maar ze heeft wel zoiets: het leven gaat verder. En zo had pa het ook vast en zeker gewild.

Zondagavond hebben we nog heel even koffie gedronken bij mijn ouders en daarna zijn we weer richting huis gereden, met een zoon met buikpijn op de achterbank. Het is voor hem een weekend geweest wat waarschijnlijk iets te druk is geweest. Hij moest sociaal proberen te zijn en voor zijn gevoel wat op zijn tenen lopen. Dat uit zich dan op de duur in buikpijn. Thuis is hij dan ook gelijk naar bed gegaan en de volgende dag had hij (gelukkig) geen buikpijn meer.

Koninginnedag zijn we hier lekker thuis geweest. Een tijd geleden hebben papa en ik samen een negatief / diascanner gekocht en het afgelopen weekend mocht ik hem even meenemen naar huis. Zondagavond natuurlijk gelijk geïnstalleerd op de computer en de eerste negatieven van mijzelf al gescand. Op Koninginnedag heb ik dus, naast een heerlijke wandeling met Laban, vooral negatieven zitten scannen. Het laat zich dan ook raden dat de foto die ik vandaag plaats een oude foto is die ik gisteren tijdens het scannen tegenkwam. De foto is gemaakt op 7 oktober 1994. De trouwdag van Marinus en mij. Op de foto ben ik met mijn broertje aan het dansen. 

ronald-en-ik

Add comment