Ik had beloofd om af en toe een korte blog te schrijven. Hierbij mijn eerste extra blog over de problemen met mijn galblaas.

Vrijdag 22 juni stond er een afspraak met de chirurg van het Martini Ziekenhuis op de agenda. Een afspraak om de portemonnee van de arts weer te vullen volgens mij, want wat hij vertelde, had ik ook al gehoord van de artsen in het UMCG.
Ik had een afspraak om twintig voor elf en ik werd zelfs nog voor die tijd door de arts uit de wachtkamer gehaald. Als hij met iedere patiƫnt zo omgaat als met mij, dan houdt hij op die manier goed zijn planning in de gaten. Maar dat ik het een fijn gesprek vond... nee, dat kan ik niet zeggen. Hij heeft mij (net als de artsen in het UMCG) verteld wat er precies zou gaan gebeuren en daarna kon ik -cru gezegd- ophoepelen. Ik had nog een aantal vragen, maar ik kreeg niet eens de gelegenheid om mijn vraag helemaal te stellen. Ik werd gelijk door hem onderbroken met: "overleg maar met het opname-bureau".

Na mijn afspraak met de chirurg dus nog een afspraak op het opname-bureau. Daar heb ik een heleboel foldertjes meegekregen en een datum voor een gesprek met de anesthesist en de co-assistent. Deze afspraken staan gepland voor maandag 16 juli.

Het weekend na mijn afspraak bij de chirurg een heerlijk weekend gehad. Zaterdags de verjaardag van mijn vader gevierd en zondag nog even langs geweest bij mijn schoonmoeder en zwager. 's Avonds gezellig samen uit eten geweest.

Of dat etentje iets in mijn galblaas heeft getriggerd, ik weet het niet. Maar sinds vorige week maandag heb ik ineens de hele dag last van een zeurende pijn in mijn bovenbuik. Af en toe is zelfs het aanraken van mijn buik gevoelig. Het is niet zo dat ik verga van de pijn, zoals tijdens de galsteen aanval tijdens de paasdagen, maar prettig is het ook niet. Sinds gisteren ben ik er zelfs af en toe misselijk bij. Vorige week was de huisarts afwezig, maar vandaag was hij er weer en ik zat vanmorgen gelijk bij hem op het spreekuur. In principe kan hij niet zoveel doen aan de afspraken die al in het Martini Ziekenhuis staan, maar hij maakte zich wel wat zorgen over de pijn die ik af en toe heb tijdens het aanraken van mijn buik. Hij heeft zelf nog even gevoeld (AU) en heeft mij daarna naar het Martini Ziekenhuis gestuurd om de leverwaardes in het bloed te laten meten. Woensdagmiddag tijdens het telefonisch spreekuur mag ik hem weer bellen voor de uitslag van die bloedwaardes. Mochten die te hoog zijn, dan kan het zijn dat de galblaas met spoed verwijderd moet worden.

Persoonlijk hoop ik dat de waardes te hoog zijn, zodat de galblaas zo snel mogelijk verwijderd kan worden. Nog tot en met augustus doorlopen met die buikpijn... daar heb ik toch echt geen zin in. Als de huisarts woensdag aangeeft dat hij verder niets kan doen, neem ik denk ik eens contact op met de zorgverzekeraar. Misschien dat die ons kan helpen, zodat ik zo snel mogelijk van die pijn af ben. 

 

Add comment