Vandaag stond er een middagje in het Martini Ziekenhuis op de agenda. Allemaal voorbesprekingen en onderzoekjes voor de operatie van aanstaande vrijdag. Ik heb vanmiddag heel wat verschillende gezichten gezien, en dan reken ik de mensen achter de balie maar even niet mee.

Ik was er rond kwart voor twee en werd gelijk doorgestuurd naar gezicht nummer 1: de apothekersassistent. Een medicatiecontrole. Controleren welke medicijnen ik gebruik, zowel voorgeschreven als zelfmedicatie en nagaan of ik allergisch ben voor bepaalde medicijnen. Er is gelijk genoteerd dat ik niet goed tegen diclofenac kan, want daar heb ik de laatste keer een allergische reactie op gehad.
Na het gesprek met de apotherkersassistent en gesprek met gezicht nummer 2. Geen idee wat voor functie ze nou precies had, maar ze nam me mee naar een kamertje om lengte, gewicht en bloeddruk te meten. Ik mocht in het kamertje blijven zitten en even later kwam gezicht nummer 3 binnen, de anesthesioloog.

Met de anesthesioloog besproken wat er op de dag van de operatie gaat gebeuren. Een uur voor de operatie krijg ik een pilletje waarvan ik slaperig word... Ehm ja, die kennen we... Die heb ik ook gehad met de operatie aan mijn pols. Ik werd er niet slaperig van... Na een uur ga ik dan naar de OK, waar een infuus wordt aangelegd waar dan het narcosemiddel in wordt gespoten. Als alles goed gaat duurt de operatie ongeveer een uurtje.

Na het gesprek met de anesthesioloog mag ik weer plaats nemen in de wachtkamer waar ik even later wordt geroepen door gezicht nummer 4: de intake verpleegkundige. Een gesprek over mijn medische geschiedenis, kwaaltjes van dit moment, de opname en over de nazorg. Als ik bij haar weg kom kan ik naar gezicht nummer 5 op de afdeling bloedafname. Er moeten nog weer twee buisjes bloed worden afgedragen voor onderzoek.
Dan op weg naar gezicht nummer 6: iemand van de opname planning. Van hem krijg ik een brief mee waarin staat dat ik me vrijdagochtend om half acht moet melden aan de receptie van het ziekenhuis.

Ondertussen zijn we al een uur verder en kan ik op weg naar gezicht nummer 7: de co-assistent op de afdeling chirurgie. Er wordt weer een hele vragenlijst doorgenomen en de co-assistent luistert naar mijn longen, mijn hart en mijn darmen. De bloeddruk wordt nog weer eens gemeten en er wordt weer (lekker pijnlijk) in mijn buik gevoeld.
Als ik daar klaar ben ga ik nog naar de hele andere kant van het ziekenhuis voor gezicht nummer 8. Dit keer een gezicht dat ik ken. Even langs bij een vriendin die in het Martini Ziekenhuis werkt. Zij wist mij te vertellen dat ik rond negen uur op de OK sta ingepland. Lekker vroeg dus al. Na een kopje koffie en even gezellig kletsen weer richting huis gegaan.

Nu is het aftellen naar vrijdagochtend. Als alles goed gaat wordt het een kijkoperatie en moet ik één nachtje in het ziekenhuis blijven. Als ze er tijdens de operatie achter komen dat het niet gaat lukken via een kijkoperatie, dan wordt er gelijk doorgegaan met een grote operatie. In dat geval moet ik wat langer in het ziekenhuis blijven, maar daar gaan we voorlopig maar even niet van uit! 

Add comment