Alweer een blog op de dinsdagochtend. Gisteren een erg drukke dag gehad en nadat Marinus en ik terug waren van een ziekenhuisbezoekje aan papa, had ik niet meer echt zin om nog een blog te gaan schrijven.
Papa ligt voorlopig nog wel even in het ziekenhuis. De operatie van vorige week woensdag is op zich heel goed gegaan. De chirurgen hebben de botten weer in de goede stand kunnen krijgen. Ze kunnen alleen de wond niet dichten. Het been is nog steeds te dik, waardoor ze de wondranden niet bij elkaar kunnen krijgen. Hij heeft nu dus een open wond op zijn been, wat op het breedste punt zo'n drie centimeter breed is. Gisteren hebben ze wat stukjes van de wond op kweek gezet, en als die goed zijn, gaan ze proberen om de wond, waarschijnlijk in het weekend, te dichten. Dit doen ze door een stukje huid van zijn bil te halen en dat over de wond te leggen. De ritjes naar het ziekenhuis zijn voorlopig dus nog niet voorbij.

Alweer een blog op de dinsdagmorgen. Het bevalt mij wel om op dinsdagmorgen, vlak voordat ik moet werken, mijn blog even bij te werken. Ik ga mijn blogdag dus maar verhuizen naar de dinsdag.
Wat hebben we vorige week allemaal weer beleefd. Het was een week vol tegenstrijdige berichten. Papa wel naar huis, papa niet naar huis en toen... ineens weer wel. Maandagmiddag kregen we het bericht te horen dat papa op donderdag naar huis zou mogen. Wij allemaal heel blij, en papa natuurlijk helemaal. Woensdag hadden papa, mama en Ronald een gesprek met een arts en... toen werd gezegd dat hij helemaal niet naar huis mocht, omdat ze eerst de wond wilden sluiten. Dat was wel even een domper voor papa. Hij had zich er behoorlijk op verheugd. En toen, op donderdagmorgen werd mama gebeld dat ze papa mochten ophalen... Vreemd gedoe daar in het UMCG. De onderlinge communicatie is daar niet helemaal goed geloof ik.

Het is ondertussen al weer twee weken geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven. Tijd om jullie weer op de hoogte te brengen van wat er allemaal is gebeurd. Vooral vorige week en de afgelopen dagen is er behoorlijk veel gebeurd.

Ik zal eerst een update geven over mijn vader. In mijn vorige blog schreef ik dat papa op woensdag geopereerd zou worden. Hij stond als laatste gepland en daar had ik al niet zo'n goed gevoel bij. Als dat maar door zou gaan... Mijn onderbuikgevoel klopte, hij werd die dag niet geopereerd. De volgende dag is hij echter wel geopereerd en hebben ze eindelijk de wond kunnen sluiten. Hierna moest hij nog een aantal dagen in het ziekenhuis blijven en vorige week woensdagmiddag mocht hij dan definitief naar huis. Komende donderdag moet hij naar de polikliniek om de hechtingen te laten verwijderen en daarna is het tot en met begin juni rustig aan doen en het been niet belasten.

Besluit ik om in het vervolg mijn blog op dinsdag te schrijven, omdat ik meestal op de dinsdagochtend werk, heb ik al twee weken achter elkaar niet op de dinsdagochtend gewerkt. Vorige week heb ik toen in de avond mijn blog geschreven, maar na het drukke dagje van gisteren, had ik daar gisteravond niet zo heel veel zin meer in. Vandaag mag ik wel in de ochtend werken en dus voor die tijd nog maar even een blog schrijven.

Als eerst de vraag die de meeste mensen graag beantwoord willen zien: hoe gaat het nu met mij. Het gaat gelukkig weer goed. Het onrustige gevoel in mijn buik heb ik alleen nog maar na het eten. Daaruit blijkt dus wel dat het nog niet helemaal in orde is in mijn buik. Afgelopen week ook een brief uit het ziekenhuis gekregen, met de datum van de afspraak op de abdominale chirurgie. Op donderdagmiddag 3 mei kan ik daar terecht. Voor de afspraak aan moet ik eerst bloed laten prikken. Een week na deze afspraak heb ik een controleafspraak bij de hematoloog, waar ook weer bloed geprikt moet worden. Deze week wil ik nog even met de afdeling hematologie bellen of dat misschien gecombineerd kan worden, dus dat de week daarvoor ook al de buisjes bloed voor de hematoloog worden afgenomen.

Het is weer dinsdagmorgen en vandaag mag ik weer eens in de ochtend aan het werk. Tijd dus om, voordat de shift begint, nog even een blog te schrijven. Er is vorige week weer heel wat gebeurd.
Zo had ik op woensdagmiddag een gesprek met de ambulant begeleider en de zorgcoördinator op de school van Daniël. We hebben het gehad over het vervolgonderwijs voor Daniël. De school had ons een advies gestuurd, waar in stond dat Daniël het beste thuis zou zijn op vmbo-tl. Gezien zijn hoge cijfers op, met name, de exacte vakken, waren wij het daar in eerste instantie niet mee eens. Wij wilden graag dat Daniël de havo zou gaan doen. Het gesprek op school heeft wel anderhalf uur geduurd, waarbij de decaan voor de bovenbouw ook nog werd geraadpleegd. Ik heb tijdens het gesprek nog geen keuze gemaakt, omdat ik thuis natuurlijk eerst nog wilde overleggen met Daniël en Marinus. Die avond hebben we besloten om Daniël toch te laten afstromen naar vmbo-tl. Als hier in de buurt een kleine (speciaal onderwijs) school was geweest waar hij havo had kunnen doen, dan hadden we dat waarschijnlijk gedaan, maar helaas... die is er niet. En dus blijft Daniël de komende twee jaar op de Woldborg in Grootegast. Ze gaan daar wel kijken of het mogelijk is dat hij vmbo-tl meerwerk kan doen. Dat houdt in dat hij op de vakken waar hij goed in is, extra opdrachten krijgt op havo-niveau.

De dinsdagmorgen is al bijna weer voorbij. Ik heb deze week heerlijk een weekje vakantie van mijn werk, maar dat betekend natuurlijk niet dat er geen blog moet komen. Tijd om weer een blog te schrijven over vorige week.

Vorige week nog wel druk aan het werk geweest voor TNS-Nipo. Vijf shifts had ik die week staan, en dat betekent dus dat ik elke dag of de ochtend, of in de middag moest werken. Voor de rest stonden er geen andere afspraken in de agenda. Ik heb dus een lekker rustig weekje gehad. Als ik niet aan het werk was, heb ik veel zitten lezen en borduren. Het borduurwerk is weer een stukje verder gekomen. Op het moment ligt het borduurwerk even in de kast, want ik heb het even te druk met iets anders, maar daarover later in dit blog nog wel meer.

Dit keer een blog op de dinsdagmiddag. Het was gisteravond maar goed dat ik op de website van mijn werk nog even op mijn werkrooster keek. Ik was echt in de veronderstelling dat ik vandaag in de ochtend moest werken, maar het bleek toch de middag te zijn. Morgen mag ik wel 's ochtends werken, want dan ga ik 's middags naar de kapper. Mijn haar weer eens laten blonderen. Lekker vrolijk en zonnig. Nu hopen dat het weer daar dan ook een beetje aan mee gaat doen, want dat is op dit moment helemaal niks. Sinds half negen vanmorgen is het hier al regen, regen en nog eens regen.

Na een aantal weken niet op de dinsdagochtend te hebben gewerkt, mag ik vandaag wel weer op de dinsdagochtend aan het werk. Voor die tijd dus nog even een blog schrijven over de afgelopen twee weken, want vorige week ben ik helemaal vergeten om een blog te schrijven. Het zijn twee weken geweest waarin heel veel is gebeurd, dus we pikken de hoogtepunten er even uit.

We beginnen bij donderdag 10 mei. Een datum die in mijn geheugen gegrift staat. In 2007 had ik op 10 mei mijn laatste chemokuur. Net als dit jaar was dat toen ook op een donderdag. Dit jaar mocht ik op 10 mei ook weer naar de hematoloog. Gelukkig niet voor een chemokuur, maar voor controle. Omdat mijn ouders nog niet bij mij kunnen komen (vanwege papa's gebroken been / enkel) is Marinus dit keer met mij mee geweest naar de controle. We hebben het tijdens de controle vooral gehad over de patiëntenvereniging. In november organiseert de regio Noord een informatieavond in het UMCG waar zij gaat spreken en we hebben het gehad over het filmpje dat van mij gemaakt wordt (daarover later in deze blog meer).

En toen was het al weer woensdagmorgen, maar voor mijn gevoel is het dinsdag. Vreemd die Pinksterdagen zo tussendoor, maar wel erg leuk! Om negen uur mag ik weer beginnen met werken, dus voor die tijd nog maar even mijn blog bijwerken.

We beginnen deze blog met vorige week dinsdag. 's Morgens aan het werk geweest en 's middags was het behoorlijk druk. Nadat Daniël thuis was van school eerst richting het gemeentehuis van Grootegast voor het aanvragen van een nieuwe ID-kaart. Ik ben benieuwd wanneer hij klaar is. Volgens de dame achter de balie vielen de levertijden van nieuw ID-kaarten nogal mee. Wie weet kunnen we hem deze week dus al ophalen!
Na ons bezoek aan het gemeentehuis ben ik doorgereden naar Drachten. Ik had een telefoontje gehad dat mijn borduurwerk ingelijst weer terug was bij "de Wolhal" en die moesten we natuurlijk gelijk even ophalen. Hij is ontzettend mooi geworden!

Het is ondertussen 15 dagen geleden dat ik voor het laatst een blog heb geschreven. En... ik zit een beetje in een schrijversdipje. Daarom heb ik besloten om voorlopig even een blogvakantie in te lassen. Even een tijdje geen blog van mij dus. Misschien af en toe een korte blog, maar even niet meer elke week. Van grote evenementen verschijnt natuurlijk altijd een verslag op mijn site. Afgelopen weekend is er nog een verslag verschenen over het ODSC waar Daniël en ik afgelopen zaterdag zijn geweest.

Ik had beloofd om af en toe een korte blog te schrijven. Hierbij mijn eerste extra blog over de problemen met mijn galblaas.

Vrijdag 22 juni stond er een afspraak met de chirurg van het Martini Ziekenhuis op de agenda. Een afspraak om de portemonnee van de arts weer te vullen volgens mij, want wat hij vertelde, had ik ook al gehoord van de artsen in het UMCG.
Ik had een afspraak om twintig voor elf en ik werd zelfs nog voor die tijd door de arts uit de wachtkamer gehaald. Als hij met iedere patiënt zo omgaat als met mij, dan houdt hij op die manier goed zijn planning in de gaten. Maar dat ik het een fijn gesprek vond... nee, dat kan ik niet zeggen. Hij heeft mij (net als de artsen in het UMCG) verteld wat er precies zou gaan gebeuren en daarna kon ik -cru gezegd- ophoepelen. Ik had nog een aantal vragen, maar ik kreeg niet eens de gelegenheid om mijn vraag helemaal te stellen. Ik werd gelijk door hem onderbroken met: "overleg maar met het opname-bureau".