LVN Jaarcongres 2011

26 maart 2011

De laatste zaterdag van maart, de dag voordat de klok 's nachts weer een uurtje vooruit wordt gezet, maar vooral ook de dag van het jaarcongres van de LVN. Dit jaar is het de vijfde keer dat ik het jaarcongres bezoek. Een verschil met voorgaande jaren is dat ik er dit jaar voor het eerst als vrijwilliger naar toe ga.

De vrijwilligers moeten 's ochtends al om negen uur in de Reehorst in Ede aanwezig zijn, dus de dag begint voor mij vroeg. Om kwart over zes gaat de wekker. Snel even douchen, ontbijten en om zeven uur zit ik in de auto op weg naar Ede. Het is nog heerlijk rustig bij de weg, dus ik kan lekker opschieten. Om precies negen uur rij ik de parkeerplaats van de Reehorst op. Het jaarcongres wordt, net als vorig jaar, weer gehouden in het souterrain van de Reehorst.

green ribbonBinnen krijgen alle vrijwilligers een keycord met daaraan een naambadge en een groene sjaal. Ik mag vandaag helpen bij Thomas, het jongerenteam van de LVN. We zitten een beetje weggedrukt in een hoekje van de 'wintertuin', en proberen het maar een beetje gezellig aan te kleden. Ook de andere afdelingen en groepen zijn bezig met het klaar maken van hun 'hoekje'. In de Internethoek staat dit jaar een scherm met een twitterfontein. Twitteraars zijn opgeroepen om over het congres te twitteren met behulp van #lvnjc. Tweets waarin dat woordje voorkomt verschijnen daarna in de twitterfontein.

Rond tien uur wordt het al gezellig druk in het souterrain. Mensen komen binnen, nemen een kop koffie en raken met elkaar aan de praat. De twitterfontein trekt ook al snel veel aandacht, hoewel het wel vaak dezelfde mensen zijn die de tweets de wereld in sturen.

Om half elf begint het officiële programma met de algemene ledenvergadering in 'Studio 3'. Hierin legt het bestuur verantwoording af aan haar leden en wordt stil gestaan bij de mensen die aan lymfklierkanker zijn overleden. Net zoals in alle andere jaren wordt de ledenvergadering lekker snel afgehandeld en kunnen de mensen weer genieten van de heerlijke koffie, voordat ze naar de deelcongressen van die ochtend gaan.

In de ochtend staan er een viertal deelcongressen op het programma en ik ga naar het deelcongres: "Jong en kanker". De lezing wordt gegeven door drs S. Kaal en een collega van haar uit het UMC St Radboud in Nijmegen. Zij vertellen over een programma voor jongeren en jong volwassenen die te horen krijgen dat ze kanker hebben. Allemaal ontzettend mooi en interessant, maar wel jammer dat dit programma alleen te volgen is in het St Radboud in Nijmegen. Voor vele jongeren en jong volwassenen die daar aanwezig zijn, is Nijmegen nou niet echt om de hoek.

Na de deelcongressen staat in de 'Wintertuin' en de 'Verdifoyer' de lunch klaar voor de aanwezigen. Gelukkig is er dit jaar ook weer aan de soep gedacht. En natuurlijk zijn er weer heerlijke broodjes en salades te krijgen. Tijdens de lunch is er ook weer genoeg tijd voor lotgenotencontact. In de stand van het Helen Dowling Instituut spreek ik nog even met Coen Völker. Hij is degene die mij heeft begeleid tijdens mijn online training "Minder Moe". We hadden elkaar dus alleen nog maar online gesproken, en het was erg leuk hem nu ook eens even in levende lijve te ontmoeten.

Na de lunch stonden er een aantal workshops op het programma. Uiteraard was ik te vinden bij de Workshop van Thomas, zoals altijd onder leiding van trainer, coach en therapeut Wiek Luza. De groep is zeer gevarieerd. Er zitten jongeren in die de diagnose al jaren geleden hebben gekregen, maar ook jongeren die nog midden in de behandeling zitten. Er is zelfs iemand in de groep aanwezig die de dinsdag voor het congres te horen heeft gekregen dat ze Hodgkin heeft. Doordat ze daarna is gaan zoeken op Internet kwam ze op de site van de LVN terecht en heeft ze zich aangemeld. Tijdens de workshop wordt er in diverse groepjes gepraat over vermoeidheid en tips die je daarover voor een ander hebt. De workshop wordt afgesloten met een visualisatie oefening. Even heerlijk ontspannen.

Als de workshops zijn afgelopen is er nog even tijd voor lotgenotencontact in de 'Wintertuin'. Nog even wat drinken en een hapje en daarna vertrekt iedereen weer langzaamaan naar huis. Tegen vijf uur stap ik weer in de auto richting het Noorden. Het was weer een gezellige dag, vol boeiende gesprekken en ontmoetingen. Ik kan bijna niet wachten tot het jaarcongres van volgend jaar