Lymfklierkanker

Jaaroverzicht 2006

12 oktober
Mijn eerste bezoek aan de huisarts. Ik heb een bobbel op mijn schouder. Ik heb er weinig last van. Alleen een beetje jeuk, maar het hoort er niet en dus ik wil graag weten wat het is. De huisarts heeft geen idee wat het kan zijn en roept zelfs zijn vrouw (die ook een artsenopleiding heeft gedaan) er bij. Ook zij staat voor een raadsel. Ze vermoeden dat het met mijn botten of spieren te maken heeft en sturen mij door naar een orthopeed in het Nij Smellinghe Ziekenhuis in Drachten.

7 november
Voor de eerste keer naar het ziekenhuis in Drachten. Eerst een ponskaartje laten maken. Toen röntgenfoto's van de schouder laten maken en daarna wachten, wachten en wachten tot ik eindelijk aan de beurt ben. Op de röntgenfoto's is niets bijzonders te zien. En dus wordt er een afspraak voor een MRI-scan gemaakt. Nadat ik mijn bloed heb laten prikken kan ik weer terug naar huis.

30 november
Vandaag staat de MRI-scan op de agenda. Ik heb een afspraak om half twee en om half twee ben ik ook gelijk aan de beurt. Ik mag op een smalle plank gaan liggen en deze wordt in het apparaat geschoven. Daarna moet ik twintig minuten stil liggen, terwijl de scan wordt gemaakt. Daarna word ik uit het apparaat gehaald. Helaas zit het er dan nog niet op. Men wil de scan herhalen, maar dit keer met contrastvloeistof. Na de scan kan ik mij weer aankleden, terwijl de radioloog de scan beoordeelt. De arts is niet helemaal tevreden en wil dat er ook nog een echoscopie wordt gemaakt. Dat wordt ook nog diezelfde middag gedaan.
De uitslagen van de onderzoeken zal ik krijgen op 13 december, maar de radioloog zei dat ik waarschijnlijk al eerder zal worden opgeroepen om even langs te komen.

1 december
's Morgens ben ik op school om te helpen tijdens het Sinterklaasfeest. In de pauze krijg ik telefoon. Of ik diezelfde dag nog langs kan komen bij de orthopeed. 's Middags zit ik dus weer in het ziekenhuis van Drachten. Eerst word ik naar een behandelkamer gebracht, maar al gauw word ik door de arts meegenomen naar zijn kantoor. Daar krijg ik de foto's van de MRI-scan te zien. Daar schrik ik wel even van. De bult is echt groot. De arts weet niet precies wat het is, maar het ligt buiten zijn kennisgebied. De arts heeft het over een met vocht gevulde tumor. Ik word met spoed doorgestuurd naar het UMC in Groningen.

6 december
De eerste afspraak bij de oncologisch chirurg in het UMCG. Twintig minuten te laat ben ik aan de beurt en de arts heeft niet veel te melden. Hij kan de cd met gegevens die de arts uit Drachten heeft gestuurd niet lezen. De cd moet op een andere afdeling worden ingelezen en daar is nu geen tijd voor. De arts heeft zich dus niet goed voorbereid. Hij had de cd vast al wel eerder gekregen. Wel heeft de arts gevoeld en neemt hij een punctie uit een knobbeltje in mijn oksel.

13 december
Vandaag een dagje ziekenhuis. Er staat een botscan op de agenda. Ik moet om elf uur op de afdeling nucleaire geneeskunde zijn. Daar krijg ik een licht radioactieve stof in mijn aderen gespoten. Daarna mag ik vijf uur wachten voordat de scan kan worden gemaakt. Mijn moeder is die dag met mij mee en in de tussentijd zijn we even naar de Ikea gegaan.
Om twintig voor twee heb ik weer een afspraak bij de oncologisch chirurg. Weer moeten we twintig minuten wachten en weer zijn we niet veel wijzer als we de spreekkamer verlaten. De cd is ondertussen ingelezen, maar daar kan ook deze arts niet aan zien wat het precies is. De cellen die de week daarvoor waren opgezogen zijn lymfocyten, ofwel lymfkliercellen. Of ze goed of kwaadaardig zijn kan de arts niet zeggen. Daarvoor moeten ze een stukje weefsel onderzoeken en volgens hem is het erg moeilijk om dat bij mijn gezwel te doen.
Rond vier uur moet ik weer op de afdeling nucleaire geneeskunde zijn. Precies op tijd ben ik aan de beurt. Ik moet plaats nemen op een smalle plank en een half uur lang word ik langzaam door een soort ring geschoven die foto's van mijn botten maakt. Op de uitslag mag ik weer een weekje wachten.

20 december
Vandaag de uitslag van de botscan. Die is gelukkig goed. Mijn botten zijn niet aangetast door hetgeen zich op mijn schouder bevindt, maar we zijn nu dus nog geen stap verder bij wat het nu wel is. De oncologisch chirurg wil dit keer een biopt nemen. Ondanks dat hij tijdens een eerder consult heeft gezegd dat hij geen biopt uit de tumor zou kunnen nemen, haalt hij nu zonder problemen drie buisjes met weefsel uit mijn schouder. Ondanks dat de plek wordt verdoofd is het toch een vrij pijnlijk onderzoek. Een aantal dagen is het optillen van mijn arm erg pijnlijk.

27 december
Ik word gebeld voor de uitslag van het biopt. Helaas heeft de arts vanwege de feestdagen geen uitslag. Ik zal de week daarop worden gebeld voor een afspraak op zijn spreekuur. Wij hebben zelf het gevoel dat hij de uitslag al wel heeft. Hij heeft zichzelf namelijk weer eens tegengesproken. Tijdens een consult in zijn spreekkamer heeft hij namelijk eens gezegd dat ze slecht nieuws nooit door de telefoon geven. Daarom vinden we het al raar dat hij ons voor de uitslag zou bellen. Nadat ik heb opgehangen krijg ik steeds meer het gevoel dat er iets goed mis is.