Lymfklierkanker

Jaaroverzicht 2007 (deel 5)

8 augustus
Twee dagen voor ons vertrek naar het heerlijke warme Turkije nog even weer naar de GGD in Groningen. Dit keer krijg ik wel de entingen die voor de reis nodig zijn. Twee entingen krijg ik. In de ene arm de BMR (tegen bof, mazelen en rode hond) en in de andere arm de prik tegen hepatitis. Van de BMR-prik krijg ik een klein beetje een stijve arm, maar eenmaal in de Turkse zon is dat al gauw weer over.

10 augustus t/m 7 september
Van 10 tot en met 17 augustus heb ik met Marinus en Daniël een heerlijke vakantie in Turkije. De terugreis gaat echter niet helemaal zoals gepland. Ons vliegtuig heeft 7 uur vertraging. Gelukkig worden we opgevangen in een hotel waar we nog even kunnen slapen tot het vliegtuig uiteindelijk vertrekt.
Ik hoopte dat de vakantie mij goed zou doen, maar dat is helaas niet het geval. Ik voel me na die tijd slechter als ervoor. Vaak moe. Regelmatig lig ik 's middags toch nog weer even een uurtje op de bank. Wel ben ik toch al weer wat meer dingen gaan doen. Ik werk weer drie volledige shifts van drie uur per week en elke vrijdagavond speel ik lekker mee met de showband.
Mijn haar begint weer te groeien en ik loop zonder Buff over straat. Van de beloofde krullen is helaas nog niet veel te zien. Wel is mijn haar ontzettend zacht en veel dikker als voorheen. De kleur wil ik het eigenlijk helemaal niet over hebben. Het lijkt wel grijs!
Verder besluit ik in deze periode om te stoppen met de pil. Ik heb voortdurend last van een candida-infectie. Volgens de huisarts kan dit komen door pilgebruik en dus besluit ik de pil te laten staan, want de jeuk die door de infectie ontstaat is af en toe verschrikkelijk.

8 september
Een dag/avond met lotgenotencontact staat er voor vandaag op het programma. Ik vertrek laat in de ochtend richting Patricia (een meisje dat ik ken via een mailgroep) in Nijmegen. Van daaruit gaan we naar "Inloophuis de Eik" in Eindhoven. Daar staat die avond een Barbecue van de "Stichting Jongeren en Kanker" op het programma. Ik ontmoet allemaal nieuwe jonge mensen die allemaal een vorm van kanker hebben, of hebben gehad. Er zijn ongeveer 20 mensen op de barbecue afgekomen. Een gezellig klein groepje dus. Na de barbecue wordt er binnen nog even een tijd verder gekletst, voordat iedereen weer naar huis gaat. Ik slaap die nacht bij Patricia en vertrek een dagje later weer naar huis.

4 oktober
Vandaag, op dierendag, staat er weer een controle gepland. Mijn moeder gaat dit keer met mij mee. Ik heb een afspraak om kwart over tien en ietsjes na half elf word ik bij mijn arts geroepen. We hebben het vooral gehad over mijn vermoeidheid. Het hoort nu eenmaal bij het herstel en het kan nog wel een tijdje aanhouden. Ik moet mijn grenzen leren verkennen en langzamerhand verleggen.
De arts staat er nogal van te kijken dat ik met de pil ben gestopt en dat ik al weer een keer ongesteld ben geweest. Dat betekend dus dat ik theoretisch gezien weer zwanger kan worden, en dat is tot een jaar na de chemotherapie niet verstandig. Mijn lichaam een beetje kennende zal dat echter wel niet zo snel gebeuren.
Na het consult moet ik weer even mijn bloed laten prikken. Als ik het kamertje binnenloop vrees ik al het ergste. Een jonge, niet al te zeker overkomende meid, moet bij mij bloed gaan prikken. Mijn vrees wordt bewaarheid. Drie keer heeft ze er voor nodig om eindelijk de naald goed te krijgen en twee buisjes bloed af te nemen.

6 november
Vandaag maar eens even met de huisarts gebeld. Ik moet van de hematoloog dit jaar nog weer een griepprik halen. Ze zijn de vorige dag net allemaal aangekomen en ik mag die ochtend nog wel even langs komen. In tegestelling tot de vorige keer heb ik dit keer wel last van bijwerkingen. De plek waar de prik is gegeven wordt ontzettend rood, warm en hard. Het is een bekende bijwerking waar ongeveer 5% van de mensen die de griepprik krijgen last van hebben. Dat ik nu juist weer tot die 5% moet behoren.

11 november
Lotgenotencontact. Ik heb het er al eerder over gehad en het doet mij ontzettend goed. Ervaringen van andere mensen en de herkenning. "Ja, dat heb ik ook!" Deze dag staat ook weer in het teken van lotgenotencontact. Ik ga, met mijn ouders, naar Hilversum. Daar ontmoet ik Mirjam en René en nog een aantal andere mensen die ik "ken" via het KWF-forum over lymfklierkanker. We hebben een erg gezellige middag samen. We gaan onder andere met zijn allen naar het "Centrum voor Beeld en Geluid" en wisselen natuurlijk onze ervaringen uit.

17 november
Vandaag zet Sinterklaas weer voet aan wal in Nederland. De showband mag spelen tijdens de intocht in Drachten en ik heb besloten mee te doen. Voor het eerst sinds ik ziek ben geworden heb ik weer een uniform aan en loop mee met de showband. Het is een geweldig goed gevoel om weer mee te kunnen doen. Na die tijd heb ik bijna drie dagen nodig om bij te komen, maar om even weer met de showband op te treden was fantastisch!

29 november
De afgelopen tijd iets te veel hooi op mijn vork genomen. Twee keer met de showband optreden, alle voorbereidingen voor de gezellige Sinterklaasavonden en dan ook nog werken. Vandaag ben ik ineens weer ontzettend moe. Vanmiddag heb ik zelfs halverwege mijn werkshift maar gebeld dat het niet meer gaat. Ik ben maar even lekker op bed gaan liggen rusten.

6 december
Vandaag is het een jaar geleden dat ik voor het eerst een afspraak heb bij de oncologisch chirurg in het ziekenhuis in Groningen. Vandaag ga ik ook weer naar het ziekenhuis, maar dit keer voor de controle.
Het is ontzettend druk bij het ziekenhuis. De verkeerslichten laten maar mondjesmaat auto's door, omdat de parkeergarage weer eens bomvol zit. Ik besluit dus maar om de auto in een andere parkeergarage te zetten en we lopen vanaf daar naar de poli. We komen uiteindelijk maar tien minuten te laat aan op de poli. Helemaal niet erg natuurlijk, want het spreekuur loopt al weer een half uur uit. Om half twaalf mogen we naar de arts toe. Ik word weer goed nagekeken en goed gekeurd. Ze wil alleen wel graag dat ik weer aan de pil ga. Als ik last hem van bijwerkingen moet ik maar een andere pil nemen. Ook mag ik naar de dermatoloog. Dit vanwege de jeuk in mijn okselgebied. Deze jeuk had ik voor de chemo's ook, maar was tijdens de chemo's helemaal weg. De arts denkt dat het eczeem is. Dat ik er tijdens de chemo's geen last van had, is omdat één van de chemobestanddelen ook helpt tegen eczeem.

11 december
Alweer naar een arts. Dit keer niet naar het ziekenhuis, maar gewoon naar mijn eigen huisarts. Hij vraagt gelijk hoe het met mij gaat. Ik vertel hem dat het de goede kant uit gaat, maar dat ik het jammer vind dat ik geen krulletjes heb gekregen. Dat was mij eigenlijk een beetje beloofd, dus dat valt wel een beetje tegen.
Maar daarvoor zijn we niet naar de huisarts gegaan. Ik krijg een nieuwe anticonceptiepil. Hij schrijft me dit keer Trigynon voor. Een driefasenpil. Nu maar hopen dat ik met deze pil geen last krijg van vaginale jeuk.