Woensdagavond alweer. Tijd om even een dieetlogje te schrijven. Had ik dat maar eerder vandaag gedaan, want ik begon dat moment op de weegschaal al bijna weer te vergeten. Het was even flink balen vanmorgen op de weegschaal. Er was maar één onsje af. Sta je je elke dag uit te sloven voor de televisie met de Wii-fit, op vrijdag zes uur lang gewinkeld en natuurlijk netjes gezorgd dat ik niet over die 130 streepjes per dag zou komen. En dan is er in een week tijd maar één onsje af. Dat is even flink balen. Ik had gehoopt dat er dan misschien een aantal centimeters van mijn heupen en taille af zouden zijn, maar ook dat was exact hetzelfde gebleven. 

We zijn dus aanbeland op mijn eerste plateautje. Een week dat mijn lichaam denkt: “Hé, wat gebeurd er nou? Laten we maar even wat vet gaan opslaan.”, met als gevolg dat er deze week bijna niets af is. Het was vandaag wel even moeilijk om mij over dat nare gevoel van vanmorgen heen te zetten. In de winkel wilde ik vanmiddag eerst een chocoladereep kopen, maar gelukkig kwam mijn goede verstand weer tevoorschijn en heb ik hem gewoon in de winkel laten liggen. In plaats daarvan heb ik de Quest 101 meegenomen. Een tijdschrift met antwoorden op de meest vreemde vragen. Die van vorig jaar heb ik in de wachtruimte van Daniël’s drumstelles gelezen en die van dit jaar kan ik nu dus lekker in mijn eigen tijd lezen. Even een kleine beloning voor mijzelf, want ik ben nu tenslotte al 12 kilo afgevallen en daar mag ik van mezelf ook best wel een beetje trots op zijn.